رواق

                                " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

                
            


اِی داد ...

یکی میگه با یه فریاد، را میندازه داد و بیداد

بچه مو آقــا شفا داد، تو صحن گوهر شـــاد

یکی که دل ِش شکسته، گوشه ی صحن ِت نشسته

دخیل ِ درداش و بسته، عاشق ِ دل خسته

نشون به این نشونه، صدای نقّاره خونه

من و به تـــو میرسونه، ببین دلم خون ِ

میدونم رو سیام، من اگه بی وفام

ولی عشقم این ِ، عاشق ِ این آقام

منتظر یه اشاره م، هرچی که دارم بذارم

دلــم و زیارت بیارم، منی که آواره م

دلم اگه بی قراره، چشام اگه هی میباره

ولی دلم غم نداره، آقــام دوسَم داره

میشه شاهی کنی؟ منو راهی کنی.....

چی میشه به منم، یه نگاهی کنی؟.....

هر کی که حاجت روا شد، گدا اومد، پادشاه شد

عاشق ِ آقــام رضا شد، خادم ِ آقــا شد

منم اومدم گدا شَم، کفتر ِ گنبد طلا شَم

ایشالا حاجت روا شم، خادم ِ آقــا شم

خوردم آب و دونه ت، که شدم دیوونه ت

آب ِ زمزم کجا، آب ِ سقّاخونه ت

...

همه ی حرف هام بمونه بین ِ این سه نقطه ها ...

میدونم که معروفید به مهـربانی؛ پس اشتباه نیست حتی اگه با هیچ کدوم از منطق های دنیا هم جور در نیاد، دلــم روشن باشه به دعاتون، به طلبیدن ِتون، به دعوت نامه تون...

میدونید که منتظرم...

 

امام رضــای عزیزم، آقایی که صحن و سرای شما از بچگی تا به حال، مکه و مدینه و نجف و کربلا و کاظمین و سامرا و سوریه ی ماها بوده و هست، سالروز ِ شهادت ِ نازنین فرزندتون حضرتِ امام جواد علیه السلام رو تسلیت میگم خدمتتون؛



* شنیدنش، حال ِ دلم رو عوض میکنه، یه جور ِ خوب...؛ شاید حال ِ دل ِ شما هم عوض بشه: دانلود همین نوا.


دسته بندی: روز نگار ، حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | دوشنبه 23 شهریور 1394 | ساعت 03:11 ق.ظ | نظرها ()

                         " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


همه میدونیم که اول و آخِر و ظاهر و باطن، خداست و اوست که به هر چیزی داناست؛

و اوست که به هر چیزی قادره؛

و فقط کافیه بگه: "باش"، "تا بشه" ، "اَن یَقولُ لَهُ کُن فَیَکون".

 و تنها گره گشای همه ی مشکلات و مفتاح ِ همه ی فتوح اوست؛

و خلاصه اینکه آفریننده و صاحب اختیار  ِ هر چه هست و نیست، خود ِ خدای مهربان و بی همتای ماست؛ با این حال، تو یه سری از موقعیت ها، بعضی از بنده ها و آفریده ها، میشن وسیله، که به امر ِ خداوند، کمک کنند و مفید واقع بشن؛

اما یه وقت هایی هست که هیچ وسیله ای نداری و پای پیاده، تویی و  یه بیابون فاصله  و حاجت و دلـــ خواسته و مقصدی که مثل ِ یه خوشه ستاره، تو آسمون ِ زندگیت می درخشه...؛

هر چی بیشتر بهش نگاه و فکر میکنی، مصمّم تر میشی برای رسیدن بهش امّا... میدونی که پیاده ای و دست تنها... یعنی از دستِ کسی کاری هم برنمیاد حتی اگه کنارت باشن...

نمیدونم، شاید باید به این نقطه رسید؛ به اینکه گاهی برای رسیدن به یه چیزهایی، باید از همه ی خَلق نا امید بشی و سرت رو بگیری بالا و نگاهت رو فقط بدوزی به آسمون، و از تهِ دل، به خالصانه ترین وجهِ ممکن، اعتراف کنی به ضعیف و ذلیل و حقیر بودن ِ خودت، و التماس کنی که پاک بشی از سیاهی های گذشته، و لیاقتی نصیبت بشه که در شأن ِ دلـــ خواسته ت باشه...

" خدا رو قسم بدی به خودش،

 به قسم هایی که خودش تو جملات ِ آسمونی ش یاد کرده،

به آیه ی ناب ِ " ادعونی استجب لَکُم"  "بخوانید مـــرا، تا اجابت کنم شما را"،

به حدیث ِ ناب ِ معصوم علیه السلام که "الدّعاءُ یَرُدُّ القضاء وَلَو أُبرمَ اِبراماً"  "دعا قضا را بر می گرداند، هرچند که محکم شده باشد"،

به مقرّبین ِ درگـاهش، به نبوّت ِ حضرتِ رسول صلّی اللهُ علیهِ و آله، به امامت و ولایت ِ حضرتِ امیر المؤمنین عـلـی علیه السلام، به عصمت و طهارتِ خانم فاطمه ی زهـرا سلامُ الله علیها،

و به خون ِ پاکِ شهـدایی که زنده اند و نزد ِ خودش روزی می خورند،

که لطفا، لطفا و لطفا دست ِ من ِ رو سیاه رو خالی برنگردون از درگاهِ فضل و کَرَم و رحمتت، که چشم ِ امید ِ من به بخشش و سخاوتِ توست، ای اسمَعَ السّامعین و ای ربّ العالَمین، برحمتکَ یا ارحمَ الرّاحمین ."


 و اون وقت، با اینکه با بنده های خوب، فرسنگ ها فاصله داری، ولی لا اقل شبیهِ اونها، دلت آروم بگیره و سعی کنی که نترسی از طوفان و رعد و برق و فراز و فرودهای راه، چرا که یقین داری امیدت نا امید نمیشه؛ و دلت خیلی روشـــنه به رســـیدن...؛


و خیلی لذت بخشه که از یه عزیزی وساطت بخوای که حسابی آشناست با مقصدت،  و چون دیگه زمینی نیست، تو رو هم میتونه ببینه و حرفهات رو میشنوه...؛ و خیلی امید داشته باشی به وساطتش...؛



* چند جمله ی اول، قرآنی هستند.


دسته بندی: حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | دوشنبه 16 شهریور 1394 | ساعت 05:26 ب.ظ | نظرها ()

                           " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


همیشه سکوت، و از جمله سکوتِ وبلاگی(ننوشتن)، به معنای نداشتن و نبودنِ حرف نیست...؛

گاهی حرف هات "حرفِ مگو" هستند، گاهی حس و حال ِ نوشتن نیست، و گاهی هم پیش میاد که انــقدر حرف داری که نمیدونی کدومشون رو بنویسی! مثل ِ یه کیفِ پُر از وسیله، که باید دستت رو ببَری توش و هم بزنی، تا شیء دلخواهت رو پیدا کنی...؛

امروز عصر داشتم به موضوعاتی که میتونن موضوع ِ پُست هام باشن فکر میکردم، که در عرض چند دقیقه کلــی مطلب و متعلقاتش به ذهنم رسید؛ انگار که موتورش روشن شده باشه!

و تصمیم گرفتم "ان شاءالله" بیشتر بنویسم و از این رُکود کم کنم؛ خدا کنه که عالِم ِ بی عمل و زنبور  ِ بی عسل نباشم؛

و همواره، همراهی ِ همراهانم از موجبات ِ مزید ِ امتنان است.



                 


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | سه شنبه 10 شهریور 1394 | ساعت 07:00 ب.ظ | نظرها ()

                        " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

 

گریه م به خاطر ِ پیازی که داشتم خورد میکردم نبود؛ به خاطر خبری بود که صبح خوندم و واقعا ناراحت شدم...؛

خبر ِ ایست ِ قلبی و پرواز ِ ناگهانی ِ سید علی طباطبایی، بازیگر ِ جوونی که به دل مینشست بازی هاش و نقش هاش...؛ شاید خیلی ها بگن خدا بیامرزدش و بعد هم یادشون بره؛  اما من اینطوری نیستم؛ و از همون صبح فکرم مشغول و پریشونه؛

دو، سه روز ِ پیش بود که تبلیغ ِ فیلم ِ آماده باش رو دیدم از شبکه ی آی فیلم، که قراره فردا شب نشون بده؛ علی ِ طباطبایی میدونست که این شب میشه اولین شبی که زیر ِ خروارها خاک خوابیده؟! ...

این موقعیت ها همون هایی هستند که تلنگر میزنند و باید عبرت بگیریم؛ و اعتراف کنیم که هیچ هستیم در مقابل ِ حکمت و خواست ِ خدا؛

"ان شاءالله" روحش قرین ِ شادی و آرامش باشه و غرق بشه در رحمت و مغفرتِ خداوندی؛ و محشور بشه با هم نام و اجداد ِ مطهّرش.

 

.

 

این روزها، سالگرد ِ فوت ِ دو تا پدربزرگ ِ خوب و مهربون هم هست؛  لطفا برای شادی ِ روح ِ همه ی درگذشتگان، فاتحه ای نثار کنیم.


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | دوشنبه 9 شهریور 1394 | ساعت 04:21 ب.ظ | نظرها ()

                        " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


با اینکه چهار سال خودش یه عُمر ِ و من ِ چهار سال ِ پیش حتی یه توفیرهایی داشتم با من ِ الآن، اما با یه دید ِ دیگه اگه نگاه کنم میبینم که چقــدر زود گذشت و

سنّ ِ این دو تا دوست داشتنی هام چقدر زود به 4 رسید...؛

چادر مشکی ای که رفیق ِ شفیقم بوده و هم راه و هم قدمَ م،

و "رواق" ی که دوستَ م شد و مونسَ م و اصلا خود ِ خودم... ؛

خدا رو شکر ،

و تـولــدتون بر من و "ان شاءالله" بر دیگران مـبارک.




* آرشیو ِ "رواق" رو نگاه میکنم که از شهریور ِ 90 تا شهریور ِ 94 قد کشیده؛ و باز هم خدا رو شکر.


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | یکشنبه 8 شهریور 1394 | ساعت 04:15 ب.ظ | نظرها ()

                    " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

           
           

حتی اگر چند روز ِ گذشته، کسی هم این صفحه را به این نیّت باز نکرده باشد، باز اما من از خودم توقع داشتم و دارم که با همین زبان ِ الکن و با همین قلم ِ ناشیوا، چند خطی بنویسم از همسایه ی خوب و عزیز و مهربانم؛ همسایه ای که در زیر ِ سایه اش بودن، سراسر سربلندی و سُرور است...؛

حضرت ِ ولی نعمت، نه به خاطر ِ من، که خوب می دانم پای معرفتم لَنگ است؛ اما التماس می کنم:

 به حرمتِ آن همه قلمدان ِ مرصّعی که روزگاری از همین شهر به جوشش درآمد،

به حرمت تمام ِ سلام هایی که بی جواب نمی گذارید،

 به حرمت عطر ِ عود و عنبر ِ صحن های بهشتِ تان که آدم را مدهوش می کند،

به حرمتِ ایوانِ مقصوره، که عجیب و خاص دوستش می دارم،

و به حرمت دل ِ پاک ِ زائران ِ دور و نزدیکِ تان،

بار دهید همه ی عاشقان را برای شرف یابی به بارگاهِ تان، که همین اجازه ی حضور و پابوسی، چه دل های گرفته ای که باز می کند و چه دردهایی که دوا...

و در کنار ِ این خیل ِ مشتاقان، رخصتی می خواهم برای پادویی...؛ شرح و تفصیلش را می دانم که می دانید؛ فقط لطفا بخواهید و بخوانید .

میلادتان با شرمندگی و تأخیر مبارک؛ ای شمس الشّموش و ای انیس النّفوس .


دسته بندی: روز نگار ، حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | شنبه 7 شهریور 1394 | ساعت 09:08 ب.ظ | نظرها ()

پیامبر ِ رحمت صلّی الله، می فرمایند:
" هر کس در کتابی یا نوشته ای، بر من صلوات بفرستد(یعنی صلوات را بنویسد)، تا نامِ من در آن کتاب هست، ملائکه برای او از درگاهِ حق، طلبِ آمرزش می کنند."
.
" الّلهمّ صَلِّ علی محمّد وَ آلِ محمّد
وَ عَجّل فَرَجَهُم "

دسته بندی ها

روز نگار
حرف دل
رد پای خاطره
تمنای وصال
حق و حقوق
از زبان حافظ
مُحرّم گونه
از بهترین ها
یه دور ِ همی ِ مَجازی

آرشیو مطالب

اردیبهشت 1396
فروردین 1396
اسفند 1395
بهمن 1395
دی 1395
آذر 1395
آبان 1395
مهر 1395
شهریور 1395
مرداد 1395
تیر 1395
خرداد 1395
اردیبهشت 1395
فروردین 1395
اسفند 1394
بهمن 1394
دی 1394
آذر 1394
آبان 1394
مهر 1394
شهریور 1394
مرداد 1394
تیر 1394
خرداد 1394
اردیبهشت 1394
فروردین 1394
اسفند 1393
بهمن 1393
دی 1393
آذر 1393
آبان 1393
مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
مهر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391

پیوندهای وب

گوشه نشین*
نشانی
برای خاطر آیه ها
بهار نارنج
آیه گرافی
سقاخانه
و ما ادراك...؟
تو فقط لیلی باش
فلسفه، حقوق و سه نقطه
من و چادرم، خاطره ها
پرنده ترین ماهی
قلم
شهر بی نامی
پاک نویس های یک مداد رنگی
روزگار وصل
هم از آفتاب
دانه سیب
پایگاه فرهنگی اجتماعی مصاف
رسن
در حیرت
اندر زِنامه
گلدان شمعدانی
اردیبهشت
تسنیم
یاران خراسانی
احسن الحال
و.. زندگی مشترک
گزارش یک زبان شناس
تسبیح
حوض خونه
این روزها...
دولتِ مَهدی عجّل الله تعالی فرجهُ الشریف
همنفس طلبه
ساعت به وقت دلتنگی
ترنم خیال
ابر و آفتاب
اَینَ بقیّة الله؟!؟!؟
سیده ...
سنجاقک
معصومانه
فوتبالیست کوچک
صندوق صبر(یادی از خورشید پشت ابر)
روشا نوری از بهشت
تو را نفس می کشم
وبلاگ شخصی احمد میری
نشر خوبی ها

آمار وب

تعداد کل مطالب:

بازدید امروز:

بازدید دیروز:

بازدید این ماه:

بازدید ماه قبل:

بازدید کلی وبلاگ:

بروز شده در


دانلود آهنگ جدید