تبلیغات
رواق

رواق

                                    "بسم ِ الله ِ الرّحمن ِ الرّحیم"

              
             

 1. با وجود ِ پیشرفتِ تکنولوژی و دوربین های دیجیتال و گوشی های دوربین دار ِ با کیفیت، هنوز اما، خریدن ِ یه حلقه فیلم ِ 36 تایی برای دوربین ِ یاشیکا، و کم کم و توی مناسبت ها باهاش عکس گرفتن، و منتظر موندن تا وقتی که سی و شش تاش تموم بشه و ببری عکاسی که برات چاپش کنن و بچینی توی آلبوم و هر وقت دوست داشتی ورق بزنی و نگاه کنی، یه لذت ِ دیگه ای داره به نظرم...؛ حتی اگه مجبور باشی دنبال ِ یه عکاسی بگردی که هنوز دستگاه ِ چاپش رو جمع نکرده باشه...؛ حتی اگه مثلا عکس های سفر ِ "راهیان ِنور"ِت باشه و شوق داشته باشی برای دیدنشون و بالاخره بعد از نردیک ِ یک سال، آرزوت برآورده بشه...؛  خدایا شکرت.

 

2. یه روز بعد از ناهار باشه و خاله ت رفته باشه بیرون، و تو و دختر خاله ی 4-5 ساله ت کنار ِ هم دراز بکشین و براش قصه ی "هانسل و گرلتل" رو تعریف کنی و اونم ساکت بشه و با دقت به حرفات گوش کنه...؛ بعد به زمانی فکر کنی که کوچیک بودی و همین خاله ت، ظهرها همین قصه رو برات تعریف میکرده و تو با دقت گوش میدادی و تجسم میکردی و اصلا فکرش رو هم نمیکردی که یه روز خودت قصه گوی دخترش بشی، اون هم عدل همین قصه...؛  خدایا شکرت.

 

3. عکس نوشت: ابتدای جاده ی باغرود ِ نیشابور، بیست و چهارم ِ بهمن ماه، و طبیعتی که عجیب شبیه ِ بهــار شده ! باز هم خدایا شکرت؛ و ما همچنان منتظر ِ رحمت های واسعه ات هستیم...؛

               


* نمیدونم چرا عکس های اسکن شده (بالایی) رو که میذارم، اینطوری کج و کوله میشه؟!


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | چهارشنبه 29 بهمن 1393 | ساعت 04:33 ب.ظ | نظرها ()

                                 " بسم ِالله ِ الرّحمن ِ الرّحیم "


             

تــو را من چَشم در راهم

شباهنگام،

که می گیرند در شاخ تلاجن سایه ها رنگِ سیاهی،

وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم،

تــو را من چَشم در راهم،

شباهنگام؛ در آن دَم که بر جا، درّه ها چون مُرده ماران خُفتگانند،

در آن نوبت که بندد دست ِ نـیلوفر به پای سرو ِ کوهی دام،

گرَم یــاد آوری یا نه،

من از یــادت نمی کاهم،

تــو را من چَشم در راهم... .


" نیمـا یوشیج "


دسته بندی: حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | سه شنبه 28 بهمن 1393 | ساعت 01:38 ق.ظ | نظرها ()

                                   " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم"

         

رسید، دوازده ِ بهمن ِ امسال هم؛ دوازده ِ بهمنی که مثل ِ سال ِ 65، دوباره افتاده تو روز ِ یکشنبه...

دوازده ِ بهمنی که به جای بزرگ شدن، حالا دیگه داره هُلَ م میده به سمت ِ بالا رفتن ِ سِن،

 و بین ِ بزرگ شدن، و بالا رفتن ِ سن، فاصله بسیاره...

دوازده ِ بهمنی که همین امروز، من و می رسونه به بیست و هشت سالگی، بیست و هشت سالگی، بیست و هشت سالگی...

خیلی حرف ها هست برای گفتن، اما هر چی که بگم، نهایت ِش میرسم به اینجا که:

خـدایـا، برای همه ی داده ها و نداده هایت شــــُکر، شــــُکر، شــــُکر...


        

. " الّلهمّ عجـّل لولیک الفــرج "

. سلامتی سلامتی سلامتی و آرامش، و عمر ِ بــلند و با عـزت، برای همه ی عزیران ِ عزیز تر از جانم،

. شـفای هرچه زودتر ِ همه ی بیماران،

. آمرزش و مغفرتِ همه ی رفتگان،

. و اجازه ی داشتن ِ لیاقت و سعادت، برای بندگی کردنَت، فرصتی برای "شدن" به سمتی که خواست ِ توست، و نفَس کشیدن در هوای رضایتت، ای مـهربان ترین ِ مـهربان ها .

. " الّلهمّ اجعَل عَواقِبَ اُمورنا خَیرا "


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | یکشنبه 12 بهمن 1393 | ساعت 01:44 ق.ظ | نظرها ()

                                 " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم"

      *      

یه هفته ای میشه که از کوچه ی نجفی، یا همون "گلباران"ِ خودمون که بخوام برم داخل، دیگه نباید بپیچم سمتِ راست...

سمتِ راست، درب ِ دوم، یه خونه ی شمالی، دری که به یه حیاط ِ نسبتا بزرگ و خیـــــــــــلی پُر خاطره باز میشه؛ خونه ای که نزدیک ِ 40 سال ِ پیش، خود ِ باباجونی زمینش رو خریدند و ساختند...؛ که 6 تا بچه توش بازی کردند، شیطنت کردند، زمین خوردند، بزرگ شدند، عروسی کردند، نوه ها اضافه شدند...

صبح های زود ِ رسیدن به نیشابور، زنگِ در، مامانجونی ِ چادر به سر، باباجونی ِ آماده برای سر ِکار، دایی مهدی و دایی هادی و خاله منصوره و خاله ملیحه و مهنازی که توی بهارخواب خواب بودند...؛  سر و صدا و ذوق و شوق های دور ِ همی ِ ساده ی اون وقت ها...

دیر آماده شدن ِ غذا و غرغرهای دایی ها، دعواهای خاله ملیحه و دایی هادی که از هال بالا شروع میشد و به زیر زمین می رسید، هال بالایی که از وقتی یادم میاد، دو تا چرخِ خیاطی ِ مامانجونی اونجا بود و رادیوی قدیمی و...

اتاق خوابی که تاریک بود و همیشه یه تخت با خوشخواب ِ فنری، اونجا لم داده بود؛ دو تا متکا کوچولویی که یکیش مال ِ مهناز بود و تا ما میرفتیم، اون یکیش هم سهم ِ من میشد؛ مثل ِ دو تا قاشق ِ خال خالی، یا مثل ِ اون روسری هایی که مامانجونی از مکه آورده بود و من زردِ ش رو برداشتم و مهناز سبزش رو؛ یا عروسک هامون...

اتاق ِ پذیرایی یا به قولی "مهمون خونه"، که همیشه تمیز و آماده بود برای ورود ِ مهمانان ِ احتمالی، با اون دکور ِ توی دیوار و قاب ِ عکس ِ بابا جونی و دایی هادی و جعبه ی دستمال کاغذی...

هالی که کوچیک بود و بعدتر، دیوار ِ اتاق ِ تلویزیون هم برداشته شد تا بزرگ تر بشه، و باز دکور ِ همون اتاق ِ تلویزیون و اون شکاف ِ کوچیک، که من و مهناز میرفتیم توش، من یه طرفش مینشستم و مهناز یه طرفِ دیگه!

زیر زمینی که یه در از توی آشپزخونه داشت و یه در هم از توی حیاط...؛ زیر زمینی که بزرگ بود و سه تا اتاق داشت؛ اول ها یه چیزی هم بود که فکر کنم مال ِ نفت بود و پشتش مثل ِ تخته سیاه بود و من ذوق داشتم واسه اینکه روش چیزی بنویسم...؛  و یکی از اتاق هاش که بعدتر شده بود اتاق ِ خاله ملیحه و مهناز؛ چه شب هایی که تا دیروقت اونجا بودیم، من و خاله و مهناز...؛ ماه رمضونی که وقتی میومدیم بالا، سحر شده بود و سحری میخوردیم و نماز میخوندیم و میخوابیدیم...؛

و اما حیاط... حیاطی که واسه عروسی ِ مامانم، توش میز و صندلی چیدند، حیاطی که یه باغچه ی قشنگ، ابهّتِ خاصی بهش داده بود، حیاطی که چه درخت هایی رو که به خودش ندیده: سیب، گوجه سبز، انجیر، آلبالو، انار... چه گُل ها، و چه سبزی هایی که باباجونی و مامانجونی خودشون میکاشتند و جمع میکردند...؛ ما که هیچی، خود ِ این حیاط، چقـــدر خاطره داره از آدم های این خونه...؛ از شیطنت های دایی ها بگیر تا برف ِ بلند ِ زمستون ها، تا سرسبزی ِ بهار و سایه ی بزرگ ِ درختِ  انجیر تو روزهای داغ ِ تابستون...؛ و حتی بازی ِ ما نوه ها، دوچرخه سواری، رنگاوارنگه از همه رنگه، رنگِ قشنگه...، گُل های شمعدونی ِ نارنجی و قرمز ِ پَر پَر شده توی کاسه ی آب، سبزی شستن های مامانجونی توی حیاط... جیگر خوردن های دورهم ِ زمان ِ بچگی...؛  باغچه آب دادن ِ باباجونی عصرهای بهار و تابستون، بوی آب و نم، طی کشیدن ِ بهار خواب و لذت ِ چایی و میوه خوردنش...؛

 مهمون های عید،  قابلمه های شیرینی ِ خونگی ِ توی کابینت، و مایی که هِی وسط ِ بازی میرفتیم بهش ناخنک میزدیم و مامانجونی بهمون میگفت: گربه ی دوپا...؛  اومدن ِ مادر و بابابزرگ، وقت هایی که ما نیشابور بودیم...؛ عروسی ِ خاله منصوره، که توی چهار سالگی بغض کرده بودم که خاله ی منو نَبَرین...؛ خُنچه ی دایی مهدی، عروسی ِ دایی هادی، نامزدی ِ خاله ملیحه، بله برون و خداحافظی ِ مهناز...

                                    

خدا رو شکر، بی نهایت خدا رو شکر...

بالاخره زحماتشون به بار نشست و ساختمون تموم شد؛ یه آپارتمان ِ چهار طبقه، توی همون کوچه، اما سمت ِ چپ...، با چند متر فاصله از خونه ی خاطرات؛ آپارتمانی که بزرگه، همه ی امکانات رو داره، ناودونش خراب نیست، بارون که بیاد، جمع شدن ِ آب توی بهار خواب باعثِ زحمت ِ مامانجونی و باباجونی نمیشه که برن جارو بزنن، همه چیز تازه ست، جدیده، به روزه... همه ی اینا خوبه، اما...

حد اقل برای من یکی، اون خونه و اون همه خاطره، یه چیز ِ دیگه ست و یه چیز ِ دیگه خواهد موند...؛ به قول ِ معروف: فاصله ها هرگز ِ حریف ِ خاطره ها نمی شوند...؛

باباجونی و مامانجونی ِ عزیزم، "ان شاءالله" 120 سال، سلامت و پاینده باشید و بهترین اوقاتتون رو تو منزل ِ نو، کنار ِ هم سپری کنید.


* راست به چپ: من و مهناز...؛ 

** وای که چقدر گریه کردم با نوشتن ِ این پست...؛


...

یعدا نوشت: یا ابا صالح المـَهدی، آقا جان، مبارک باد سالروز ِ میلاد ِ پدر ِ بزرگوارتان

به کسانی که به دنبال ِ نـــور هستند، پیشنهاد میکنم در این طرح ِ پُر برکت شرکت کنند...؛ التماس دعا.


دسته بندی: حرف دل ، رد پای خاطره ،

توسط مینا خوجانی | چهارشنبه 8 بهمن 1393 | ساعت 05:27 ب.ظ | نظرها ()

پیامبر ِ رحمت صلّی الله، می فرمایند:
" هر کس در کتابی یا نوشته ای، بر من صلوات بفرستد(یعنی صلوات را بنویسد)، تا نامِ من در آن کتاب هست، ملائکه برای او از درگاهِ حق، طلبِ آمرزش می کنند."
.
" الّلهمّ صَلِّ علی محمّد وَ آلِ محمّد
وَ عَجّل فَرَجَهُم "

دسته بندی ها

روز نگار
حرف دل
رد پای خاطره
تمنای وصال
حق و حقوق
از زبان حافظ
مُحرّم گونه
از بهترین ها
یه دور ِ همی ِ مَجازی

آرشیو مطالب

اسفند 1395
بهمن 1395
دی 1395
آذر 1395
آبان 1395
مهر 1395
شهریور 1395
مرداد 1395
تیر 1395
خرداد 1395
اردیبهشت 1395
فروردین 1395
اسفند 1394
بهمن 1394
دی 1394
آذر 1394
آبان 1394
مهر 1394
شهریور 1394
مرداد 1394
تیر 1394
خرداد 1394
اردیبهشت 1394
فروردین 1394
اسفند 1393
بهمن 1393
دی 1393
آذر 1393
آبان 1393
مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
مهر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391

پیوندهای وب

گوشه نشین*
نشانی
برای خاطر آیه ها
بهار نارنج
آیه گرافی
سقاخانه
و ما ادراك...؟
تو فقط لیلی باش
فلسفه، حقوق و سه نقطه
من و چادرم، خاطره ها
پرنده ترین ماهی
قلم
شهر بی نامی
پاک نویس های یک مداد رنگی
روزگار وصل
هم از آفتاب
دانه سیب
پایگاه فرهنگی اجتماعی مصاف
رسن
در حیرت
اندر زِنامه
گلدان شمعدانی
اردیبهشت
تسنیم
یاران خراسانی
احسن الحال
و.. زندگی مشترک
گزارش یک زبان شناس
تسبیح
حوض خونه
این روزها...
دولتِ مَهدی عجّل الله تعالی فرجهُ الشریف
همنفس طلبه
ساعت به وقت دلتنگی
ترنم خیال
ابر و آفتاب
اَینَ بقیّة الله؟!؟!؟
سیده ...
سنجاقک
معصومانه
فوتبالیست کوچک
صندوق صبر(یادی از خورشید پشت ابر)
روشا نوری از بهشت
تو را نفس می کشم
وبلاگ شخصی احمد میری
نشر خوبی ها

آمار وب

تعداد کل مطالب:

بازدید امروز:

بازدید دیروز:

بازدید این ماه:

بازدید ماه قبل:

بازدید کلی وبلاگ:

بروز شده در



دانلود آهنگ جدید