تبلیغات
رواق

رواق

                     "بسم ِ اللهِ  الرّحمن ِ الرّحیم"

و ســلام، نام ِ زیبای خداست...؛

شاید باورش آسون نباشه، اما واقعاً یک ماه و هجده روز گذشته و من چیزی ننوشتم تو "رواق"!!!!!!

سال نو شد، نود و پنج رفت و نود و شش شد و من چیزی ننوشتم تو رواق! و همیشه تو پس زمینه ی فکرم، ناراحت بودم از این موضوع؛ "نوشتن" هم از بقیه ی کارهام که انجامش، نسبت به سایر ِ آدم ها زمان ِ بیشتری میبَره، مستثنی نیست؛ وقتی میتونم درست بنویسم که بتونم تمرکز کنم و برای این کار، وقت ِ کافی داشته باشم؛ که تو این مدت، کمتر پیش اومده؛ در حدی که خیلی وقتها از خستگی، خواب فکرم و با خودش میبَره؛  ولی من به این باور رسیدم که "نوشتن" آرومم میکنه، آروم و سبک؛ یه جورایی حُکم خونه تکونی ِ ذهن و داره برام؛ که خدا کنه بتونم بیشتر وقت بذارم براش.

 سال ِ نود و پنج، با همه ی اتفاقات ِ خوب و ناخوبش! گذشت؛ اتفاقاتی که یحتمل آزمایش بوده و امتحان...؛ بعضی هاش تموم شدن و بعضی هاش ممکنه ادامه داشته باشه؛ و باز اول و آخر باید شُکر کنم، بسیار و فراوان و هزاران هزار، که به خیر گذشت؛ الحمدُلله ِ ربّ العالَمین.

رسم ِ خونه ی ما برای تحویل ِ سال اینه که خانواده ی پنج نفری مون در کنارِ ِ هم، میشینیم کنار ِ هفت سین، و هر کسی تو حال و هوای خودش منتظر اون لحظه ست؛ و معمولاً به خواست ِ همه و اینجانب! شبکه ی 3 رو نگاه میکنیم؛ تا زمانی که آهنگ ِ معروف ِ دهل و سُرنا پخش میشه و اعلام میکنن آغاز ِ سال ِ یک هزار و سیصد و ...

امسال اما، متفاوت بود سال تحویلمون؛ اولین تفاوتش این بود که بابا سفر بود و پیشمون نبود؛ و دومیش، جمع شدن ِ همه ی خانواده ی مادری خونه ی مامانجونی/باباجونی اینا بود؛ و اینگونه بود که سال رو به طور کاملاً جمعی تحویل کردیم؛ و بعد از نوای شادی ِ ذکر شده، بیست و چهار نفر، مشغول ِ روبوسی و تبریک گفتن به هم شدند؛ خدا رو شکر...؛ که این جمع ها، که زیر ِ سایه ی بزرگترها، مامان بزرگ/بابابزرگ ها، مامان و باباها بودن، خیلی قیمتی و ارزشمنده...؛

پنجم ِ فروردین اومدم مشهد و مشغولیم به کار و از شما چه پنهون، عن قریب باید صورت وضعیت تحویل بدیم که دیر هم شده تا حالا و حجم کار هم بالاست؛

 دو تا تاریخ در طول ِ سال، برام خیـــلی مهمه؛ یکی نیمه ی شعبانه و میلاد ِ با سعادت ِ امام  ِ عصرمون (که نزدیکه و ان شاءالله بتونیم استفاده ببرم  و ببریم ازش) و یکی دیگه، درست لحظه ی تحویل ِ ساله...؛ که حسّم بهشون قابل ِ توصیف نیست؛ فکر میکنم هر سال، برای پست ِ سال ِ نو، این دعا رو نوشتم؛ که خیلی ملیح و زیباست؛ که شاید جزو ِ بهترین خواسته هایی باشه که میتونیم از حضرت ِ باری تعالی داشته باشیم:

  یا مقلّب القلوب ِ و الأبصار ،

       یا مدبّر َ الّیل ِ و النّهار ،

             یا محوّل َ الحَول ِ و الأحوال ،

                        حــــــــوّل حـالـــــــنا الی احـســن الحــــــال

                        حــــــــوّل حـالـــــــنا الی احـســن الحــــــال

                        حــــــــوّل حـالـــــــنا الی احـســن الحــــــال

                        حــــــــوّل حـالـــــــنا الی احـســن الحــــــال

                        حــــــــوّل حـالـــــــنا الی احـســن الحــــــال

 " احسن ِ الحال" ی که به نظرم میتونه جمیع ِ خوبی ها باشه؛ تو اینستاگرام نوشتم:

" و به وقت ِ 13:58 دقیقه ی روز ِ دوشنبه، سی اُم ِ اسفند ِ هزار و سیصد و نود و پنج، سال تحویل شد...؛ و ما به رسم ِ عشق و دعا، از او که "محوّل الحَول" است، "احسن الحال" را التماس کردیم...؛ احسن الحالی که گل ِ سرسبدش سلامتی ست و سایه ی پدر و مادر و عزیزان ِجان؛  احسن الحالی که به هنگام ِ دیدار ِ "حضرت ِ یار" احسن تر از احسن خواهد شد...؛ ان شاءالله.

 

خدایا، سلامتی عطا بفرما و نعمت ِ نفس کشیدن در سایه ی حضور ِ پدر و مادر و خواهر و برادر و کسانی که عزیزند؛ چه خویشاوند، چه دوست، چه آشنا؛

بارالها، یا ولیَّ العافیة، عافیت عطا بفرما به تن ِ خسته ی همه ی بیماران؛

یا ربّ العالَمین، توفیق ِ زندگی و بندگی را از ما نگیر؛ و خودت بهترین ها را برای همه مان رقم بزن؛ که تو مهربان ترینی به ما؛

عزیزا، بدون ِ شعار، بدون ِ تعارف، شایسته مان کن؛ آن قدری که لیاقت ِ نگاه به چهره ی مَهــدی ِ مان را داشته باشیم؛

خدای خوبم، شُکر، شُکر، شُکر، شُکر، شُکر...

 

 

* با هیجده روز تأخیر، سال نوتون مبارک، فرخنده و شاد.


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | جمعه 18 فروردین 1396 | ساعت 01:20 ق.ظ | نظرها ()

پیامبر ِ رحمت صلّی الله، می فرمایند:
" هر کس در کتابی یا نوشته ای، بر من صلوات بفرستد(یعنی صلوات را بنویسد)، تا نامِ من در آن کتاب هست، ملائکه برای او از درگاهِ حق، طلبِ آمرزش می کنند."
.
" الّلهمّ صَلِّ علی محمّد وَ آلِ محمّد
وَ عَجّل فَرَجَهُم "

دسته بندی ها

روز نگار
حرف دل
رد پای خاطره
تمنای وصال
حق و حقوق
از زبان حافظ
مُحرّم گونه
از بهترین ها
یه دور ِ همی ِ مَجازی

آرشیو مطالب

شهریور 1396
مرداد 1396
تیر 1396
خرداد 1396
اردیبهشت 1396
فروردین 1396
اسفند 1395
بهمن 1395
دی 1395
آذر 1395
آبان 1395
مهر 1395
شهریور 1395
مرداد 1395
تیر 1395
خرداد 1395
اردیبهشت 1395
فروردین 1395
اسفند 1394
بهمن 1394
دی 1394
آذر 1394
آبان 1394
مهر 1394
شهریور 1394
مرداد 1394
تیر 1394
خرداد 1394
اردیبهشت 1394
فروردین 1394
اسفند 1393
بهمن 1393
دی 1393
آذر 1393
آبان 1393
مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
مهر 1391

پیوندهای وب

گوشه نشین*
نشانی
برای خاطر آیه ها
بهار نارنج
آیه گرافی
سقاخانه
و ما ادراك...؟
تو فقط لیلی باش
فلسفه، حقوق و سه نقطه
من و چادرم، خاطره ها
پرنده ترین ماهی
قلم
شهر بی نامی
پاک نویس های یک مداد رنگی
روزگار وصل
هم از آفتاب
دانه سیب
پایگاه فرهنگی اجتماعی مصاف
رسن
در حیرت
اندر زِنامه
گلدان شمعدانی
اردیبهشت
تسنیم
یاران خراسانی
احسن الحال
و.. زندگی مشترک
گزارش یک زبان شناس
تسبیح
حوض خونه
این روزها...
دولتِ مَهدی عجّل الله تعالی فرجهُ الشریف
همنفس طلبه
ساعت به وقت دلتنگی
ترنم خیال
ابر و آفتاب
اَینَ بقیّة الله؟!؟!؟
سیده ...
سنجاقک
معصومانه
فوتبالیست کوچک
صندوق صبر(یادی از خورشید پشت ابر)
روشا نوری از بهشت
تو را نفس می کشم
وبلاگ شخصی احمد میری
نشر خوبی ها

آمار وب

تعداد کل مطالب:

بازدید امروز:

بازدید دیروز:

بازدید این ماه:

بازدید ماه قبل:

بازدید کلی وبلاگ:

بروز شده در