رواق

                       " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

 

یک.  تابستان رفت و پاییز ِ زرد و نارنجی شروع شده...؛ روزها دوباره کوتاه شدند و هوا سردتر، و این خیلی خوشایند ِ من ِ سرمایی نیست. امروز وقتی دیدم ساعت ِ 5  عصر باید مهتابی را روشن کنم، دلم خواست بروم سراغ ِ خورشـید و یقه اش را بگیرم و بگویم آخر عزیز ِ دلم، لطفا بیشتر بمان، بیشتر روشنایی ببخش، از این زود تاریک شدن ِ هوا دلم می گیرد...؛ (ناگفته نماند که مــاه را هم عاشقم البته، وقت هایی که بی پرده نگاهش می کنم، چشم هایم را روشن می کند.)

دو.  مدتهاست که می خواهم از "شـهید" بنویسم و رابطه ام با "شهدا"، که اصلا از کجا آمد این عشق...؛ "ان شاءالله" که قسمت شود نوشتنش؛ هفته ی دفاع ِ مقدّس برایم عزیز است.

سه.  این حوادث ِ اخیر ِ عربستان و پرواز ِ حاجیان ِ عزیز ِ هم میهن، غم انگیز کرد این روزهای ایران را...؛  تا جایی که من می دانم، خراسان ِ رضوی بیشترین آمار ِ کشته(شهید) و مفقود را دارد در بین ِ استان ها، و نیشابور هم؛  خدایشان بیامرزد، حتما جایِ شان خوب است، اما این فقدان و کوچ ِ ناگهانی سخت است بر عزیزان ِ شان، "ان شاءالله" صبر ِ جمیل ِ شان را مضاعف کند حضرت ِ حق.

چهار.  خدا را شاکرم برای داشتن ِ دوست ِ خوبی مثل ِ الهه...؛ حضورش قطعا یکی از نعمتهای خداست به من؛ حرف زدن با او، حالم را خوب می کند.

پنج.  امروز سالروز ِ بزرگداشت ِ حضرت ِ مولانا بود؛  چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون؟!

.....

 

شش.  تا به حال تجربه اش نکرده بودم؛ حسّ ِ جدیدم را می گویم؛  حسّی که به طرز ِ عجیب و غریبی دلم را روشن نگه داشته؛ حتی با اینکه می دانم در معرض ِ برخورد ِ صاعقه است، حتی با اینکه می توانم نگران باشم و مثل ِ ابر ِ بهار اشک بریزم، حتی با اینکه می توانم افسرده شوم و از زمین و زمان بنالم، حتی... نمی دانم، برای خودم هم عجیب است! اما دلم روشن است، الهی شکر؛  شاید چون خیلی بعید است از کَرَم ِ شان که رویم را زمین بزنند...؛

هفت.  و باز هم سکوت.    ای سکوت، ای مادر ِ فریادها...


دسته بندی: روز نگار ، حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | چهارشنبه 8 مهر 1394 | ساعت 09:24 ب.ظ | نظرها ()

                                " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

                
            


اِی داد ...

یکی میگه با یه فریاد، را میندازه داد و بیداد

بچه مو آقــا شفا داد، تو صحن گوهر شـــاد

یکی که دل ِش شکسته، گوشه ی صحن ِت نشسته

دخیل ِ درداش و بسته، عاشق ِ دل خسته

نشون به این نشونه، صدای نقّاره خونه

من و به تـــو میرسونه، ببین دلم خون ِ

میدونم رو سیام، من اگه بی وفام

ولی عشقم این ِ، عاشق ِ این آقام

منتظر یه اشاره م، هرچی که دارم بذارم

دلــم و زیارت بیارم، منی که آواره م

دلم اگه بی قراره، چشام اگه هی میباره

ولی دلم غم نداره، آقــام دوسَم داره

میشه شاهی کنی؟ منو راهی کنی.....

چی میشه به منم، یه نگاهی کنی؟.....

هر کی که حاجت روا شد، گدا اومد، پادشاه شد

عاشق ِ آقــام رضا شد، خادم ِ آقــا شد

منم اومدم گدا شَم، کفتر ِ گنبد طلا شَم

ایشالا حاجت روا شم، خادم ِ آقــا شم

خوردم آب و دونه ت، که شدم دیوونه ت

آب ِ زمزم کجا، آب ِ سقّاخونه ت

...

همه ی حرف هام بمونه بین ِ این سه نقطه ها ...

میدونم که معروفید به مهـربانی؛ پس اشتباه نیست حتی اگه با هیچ کدوم از منطق های دنیا هم جور در نیاد، دلــم روشن باشه به دعاتون، به طلبیدن ِتون، به دعوت نامه تون...

میدونید که منتظرم...

 

امام رضــای عزیزم، آقایی که صحن و سرای شما از بچگی تا به حال، مکه و مدینه و نجف و کربلا و کاظمین و سامرا و سوریه ی ماها بوده و هست، سالروز ِ شهادت ِ نازنین فرزندتون حضرتِ امام جواد علیه السلام رو تسلیت میگم خدمتتون؛



* شنیدنش، حال ِ دلم رو عوض میکنه، یه جور ِ خوب...؛ شاید حال ِ دل ِ شما هم عوض بشه: دانلود همین نوا.


دسته بندی: روز نگار ، حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | دوشنبه 23 شهریور 1394 | ساعت 03:11 ق.ظ | نظرها ()

                         " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


همه میدونیم که اول و آخِر و ظاهر و باطن، خداست و اوست که به هر چیزی داناست؛

و اوست که به هر چیزی قادره؛

و فقط کافیه بگه: "باش"، "تا بشه" ، "اَن یَقولُ لَهُ کُن فَیَکون".

 و تنها گره گشای همه ی مشکلات و مفتاح ِ همه ی فتوح اوست؛

و خلاصه اینکه آفریننده و صاحب اختیار  ِ هر چه هست و نیست، خود ِ خدای مهربان و بی همتای ماست؛ با این حال، تو یه سری از موقعیت ها، بعضی از بنده ها و آفریده ها، میشن وسیله، که به امر ِ خداوند، کمک کنند و مفید واقع بشن؛

اما یه وقت هایی هست که هیچ وسیله ای نداری و پای پیاده، تویی و  یه بیابون فاصله  و حاجت و دلـــ خواسته و مقصدی که مثل ِ یه خوشه ستاره، تو آسمون ِ زندگیت می درخشه...؛

هر چی بیشتر بهش نگاه و فکر میکنی، مصمّم تر میشی برای رسیدن بهش امّا... میدونی که پیاده ای و دست تنها... یعنی از دستِ کسی کاری هم برنمیاد حتی اگه کنارت باشن...

نمیدونم، شاید باید به این نقطه رسید؛ به اینکه گاهی برای رسیدن به یه چیزهایی، باید از همه ی خَلق نا امید بشی و سرت رو بگیری بالا و نگاهت رو فقط بدوزی به آسمون، و از تهِ دل، به خالصانه ترین وجهِ ممکن، اعتراف کنی به ضعیف و ذلیل و حقیر بودن ِ خودت، و التماس کنی که پاک بشی از سیاهی های گذشته، و لیاقتی نصیبت بشه که در شأن ِ دلـــ خواسته ت باشه...

" خدا رو قسم بدی به خودش،

 به قسم هایی که خودش تو جملات ِ آسمونی ش یاد کرده،

به آیه ی ناب ِ " ادعونی استجب لَکُم"  "بخوانید مـــرا، تا اجابت کنم شما را"،

به حدیث ِ ناب ِ معصوم علیه السلام که "الدّعاءُ یَرُدُّ القضاء وَلَو أُبرمَ اِبراماً"  "دعا قضا را بر می گرداند، هرچند که محکم شده باشد"،

به مقرّبین ِ درگـاهش، به نبوّت ِ حضرتِ رسول صلّی اللهُ علیهِ و آله، به امامت و ولایت ِ حضرتِ امیر المؤمنین عـلـی علیه السلام، به عصمت و طهارتِ خانم فاطمه ی زهـرا سلامُ الله علیها،

و به خون ِ پاکِ شهـدایی که زنده اند و نزد ِ خودش روزی می خورند،

که لطفا، لطفا و لطفا دست ِ من ِ رو سیاه رو خالی برنگردون از درگاهِ فضل و کَرَم و رحمتت، که چشم ِ امید ِ من به بخشش و سخاوتِ توست، ای اسمَعَ السّامعین و ای ربّ العالَمین، برحمتکَ یا ارحمَ الرّاحمین ."


 و اون وقت، با اینکه با بنده های خوب، فرسنگ ها فاصله داری، ولی لا اقل شبیهِ اونها، دلت آروم بگیره و سعی کنی که نترسی از طوفان و رعد و برق و فراز و فرودهای راه، چرا که یقین داری امیدت نا امید نمیشه؛ و دلت خیلی روشـــنه به رســـیدن...؛


و خیلی لذت بخشه که از یه عزیزی وساطت بخوای که حسابی آشناست با مقصدت،  و چون دیگه زمینی نیست، تو رو هم میتونه ببینه و حرفهات رو میشنوه...؛ و خیلی امید داشته باشی به وساطتش...؛



* چند جمله ی اول، قرآنی هستند.


دسته بندی: حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | دوشنبه 16 شهریور 1394 | ساعت 05:26 ب.ظ | نظرها ()

                           " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


همیشه سکوت، و از جمله سکوتِ وبلاگی(ننوشتن)، به معنای نداشتن و نبودنِ حرف نیست...؛

گاهی حرف هات "حرفِ مگو" هستند، گاهی حس و حال ِ نوشتن نیست، و گاهی هم پیش میاد که انــقدر حرف داری که نمیدونی کدومشون رو بنویسی! مثل ِ یه کیفِ پُر از وسیله، که باید دستت رو ببَری توش و هم بزنی، تا شیء دلخواهت رو پیدا کنی...؛

امروز عصر داشتم به موضوعاتی که میتونن موضوع ِ پُست هام باشن فکر میکردم، که در عرض چند دقیقه کلــی مطلب و متعلقاتش به ذهنم رسید؛ انگار که موتورش روشن شده باشه!

و تصمیم گرفتم "ان شاءالله" بیشتر بنویسم و از این رُکود کم کنم؛ خدا کنه که عالِم ِ بی عمل و زنبور  ِ بی عسل نباشم؛

و همواره، همراهی ِ همراهانم از موجبات ِ مزید ِ امتنان است.



                 


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | سه شنبه 10 شهریور 1394 | ساعت 07:00 ب.ظ | نظرها ()

                        " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

 

گریه م به خاطر ِ پیازی که داشتم خورد میکردم نبود؛ به خاطر خبری بود که صبح خوندم و واقعا ناراحت شدم...؛

خبر ِ ایست ِ قلبی و پرواز ِ ناگهانی ِ سید علی طباطبایی، بازیگر ِ جوونی که به دل مینشست بازی هاش و نقش هاش...؛ شاید خیلی ها بگن خدا بیامرزدش و بعد هم یادشون بره؛  اما من اینطوری نیستم؛ و از همون صبح فکرم مشغول و پریشونه؛

دو، سه روز ِ پیش بود که تبلیغ ِ فیلم ِ آماده باش رو دیدم از شبکه ی آی فیلم، که قراره فردا شب نشون بده؛ علی ِ طباطبایی میدونست که این شب میشه اولین شبی که زیر ِ خروارها خاک خوابیده؟! ...

این موقعیت ها همون هایی هستند که تلنگر میزنند و باید عبرت بگیریم؛ و اعتراف کنیم که هیچ هستیم در مقابل ِ حکمت و خواست ِ خدا؛

"ان شاءالله" روحش قرین ِ شادی و آرامش باشه و غرق بشه در رحمت و مغفرتِ خداوندی؛ و محشور بشه با هم نام و اجداد ِ مطهّرش.

 

.

 

این روزها، سالگرد ِ فوت ِ دو تا پدربزرگ ِ خوب و مهربون هم هست؛  لطفا برای شادی ِ روح ِ همه ی درگذشتگان، فاتحه ای نثار کنیم.


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | دوشنبه 9 شهریور 1394 | ساعت 04:21 ب.ظ | نظرها ()

                        " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


با اینکه چهار سال خودش یه عُمر ِ و من ِ چهار سال ِ پیش حتی یه توفیرهایی داشتم با من ِ الآن، اما با یه دید ِ دیگه اگه نگاه کنم میبینم که چقــدر زود گذشت و

سنّ ِ این دو تا دوست داشتنی هام چقدر زود به 4 رسید...؛

چادر مشکی ای که رفیق ِ شفیقم بوده و هم راه و هم قدمَ م،

و "رواق" ی که دوستَ م شد و مونسَ م و اصلا خود ِ خودم... ؛

خدا رو شکر ،

و تـولــدتون بر من و "ان شاءالله" بر دیگران مـبارک.




* آرشیو ِ "رواق" رو نگاه میکنم که از شهریور ِ 90 تا شهریور ِ 94 قد کشیده؛ و باز هم خدا رو شکر.


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | یکشنبه 8 شهریور 1394 | ساعت 04:15 ب.ظ | نظرها ()

                    " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

           
           

حتی اگر چند روز ِ گذشته، کسی هم این صفحه را به این نیّت باز نکرده باشد، باز اما من از خودم توقع داشتم و دارم که با همین زبان ِ الکن و با همین قلم ِ ناشیوا، چند خطی بنویسم از همسایه ی خوب و عزیز و مهربانم؛ همسایه ای که در زیر ِ سایه اش بودن، سراسر سربلندی و سُرور است...؛

حضرت ِ ولی نعمت، نه به خاطر ِ من، که خوب می دانم پای معرفتم لَنگ است؛ اما التماس می کنم:

 به حرمتِ آن همه قلمدان ِ مرصّعی که روزگاری از همین شهر به جوشش درآمد،

به حرمت تمام ِ سلام هایی که بی جواب نمی گذارید،

 به حرمت عطر ِ عود و عنبر ِ صحن های بهشتِ تان که آدم را مدهوش می کند،

به حرمتِ ایوانِ مقصوره، که عجیب و خاص دوستش می دارم،

و به حرمت دل ِ پاک ِ زائران ِ دور و نزدیکِ تان،

بار دهید همه ی عاشقان را برای شرف یابی به بارگاهِ تان، که همین اجازه ی حضور و پابوسی، چه دل های گرفته ای که باز می کند و چه دردهایی که دوا...

و در کنار ِ این خیل ِ مشتاقان، رخصتی می خواهم برای پادویی...؛ شرح و تفصیلش را می دانم که می دانید؛ فقط لطفا بخواهید و بخوانید .

میلادتان با شرمندگی و تأخیر مبارک؛ ای شمس الشّموش و ای انیس النّفوس .


دسته بندی: روز نگار ، حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | شنبه 7 شهریور 1394 | ساعت 09:08 ب.ظ | نظرها ()

              " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "

 

حرف ها دارم اما، بزنم یا نزنم؟

با توام، با تو ! خدا را ! بزنم یا نزنم؟

همه حرفِ دلم با تو همین است که "دوست..."

چه کنم؟ حرفِ دلم را بزنم یا نزنم؟

عهد کردم دگر از قول و غزل دَم نزنم

زیر ِ قولِ دلم آیا بزنم یا نزنم؟

گفته بودم که به دریا نزنم دل امّا،

کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم؟

از ازل تا به ابد پرسش ِ آدم این است:

دست بر میوه حوّا بزنم یا نزنم؟

به گناهی که تماشای گُل ِ روی تو بود،

خار در چشم ِ تمنّا بزنم یا نزنم؟

دست بر دست همه عمر در این تردیدم:

بزنم یا نزنم؟ ها؟ بزنم یا نزنم؟


 

* این شعر ِ جناب ِ قیصر بدجوری حرف ِ من شده این روزها...؛  دلم بچه ی تُخسی شده انگار،  و دیگر از باید و شایدش گذشته؛ گاهی حسابی پا بر زمین می کوبد و هر چه می خواهم آرامَ ش کنم، نمی شود ! صبوری کردن را یاد گرفته اما از حرفَ ش کوتاه نمی آید؛  خوب می دانم که اگر خدای نکرده...، می شکند شکستنی...؛


** بگیر دست هایم را، تا زمستان، از حافظه انگشتانَ م پاک شود .  "محمد غفاری"


دسته بندی: حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | پنجشنبه 29 مرداد 1394 | ساعت 08:44 ب.ظ | نظرها ()

                         " بسم ِ اللهِ الرّحمن ِ الرّحیم "


چشم هامو می بندم و سال ها رو یکی یکی می شمرم و برمی گردم عقب، تا برسم به دَه سال ِ قبل...

ده سال قبل ِ الآن، یعنی روزهای هجده سالگی م، روزهای با طراوت و پُر جنب و جوش ِ هجده سالگی...؛

اون روزها با اومدنِ داداشم علی، خانواده ی چهار نفره مون پنج نفره شده بود و روزها و شب های تازه ای رو تجربه می کردیم؛

درست همون سال، من برای اولین بار کنکور دادم و "پژوهشگری اجتماعی"ِ دانشگاه فردوسی مشهد قبول شدم، اما شبانه...؛

و این دو تا، اتفاقاتِ مهم ِ اون روزهای من هستند.

اگه بخوام با عقل و اعتقاد و طرز فکر ِ امروزم برگردم به اون سال، بیشتر برای علی لالایی می خونم وقت ِ خواب، بیشتر بغل ِش می کنم، بیشتر بوش می کنم، تا روزهای نوزادیش پُر رنگ تر ثبت بشه توی ذهنم.

و اما در مورد انتخاب ِ رشته ی دانشگاه هم، صد در صد، تجدید نظر می کردم...؛ نه تنها دانشگاه رفتنم رو موکول به سالِ بعد نمی کردم که بخوام روزانه قبول بشم و یک سال ِ دیگه بخونم، که همون سال، رشته ای رو که می دونستم دوست دارم و خوندنش حال ِ خوبی بهم میده، انتخاب می کردم؛ رشته ای که جاش خیلی خالی بود تو برگه ی انتخاب رشته م! رشته ی زبان و ادبیات فارسی...؛

که اگه انتخابش کرده بودم، همون سال روزانه قبول می شدم و به تبع ِ اون، یک سال زودتر فارغ التّحصیل می شدم و احتمالا ارشد قبول شدنم خیلی راحت تر بود و چه بسا الآن موقعیّت ِ کاملا متفاوتی داشتم...؛

نه اینکه به امید ِ "روزانه" قبول شدن و رعایت ِ یه سری مسائل، یک سال ِ دیگه پشت ِ کنکور بمونم و اتفاقا "علوم تربیتی" ِ روزانه هم قبول بشم تو یکی از بهترین دانشگاه ها و... اونجا هم اما نرم!!!

که به توصیه ی مشاورها و اطرافیان، انتخابم بشه اولویت ِ دومم، رشته ی پُر طمطراق و دهن پُر کن ِ حقوق؛  که حالا بشم یه لیسانس ِ بیکار ِ حقوق، که با تقریبا تنها شانس و موقعیّت ِ این رشته یعنی شغل ِ شریف ِ "وکالت"، میونه ای ندارم و نمی خوام که داشته باشم!

اگه برگردم عقب، زودتر "چـادر" رو انتخاب می کنم؛ کربلای ایران رو زودتر می بینم؛ بیشتر کتاب می خونم؛ بیشتر به آسمون نگاه می کنم؛ سنتور ِ کوچیکم رو بزرگ می کنم و نواختن برای دلـم رو ادامه می دم و نمی ذارم این طوری خاک بخوره و ساکت بمونه گوشه ی اتاق؛ سعی می کنم خوشحال تر باشم؛ هوای دلــم رو بیشتر نفس بکشم؛ بیشتر قدر بدونم، بیشتر زنـــدگی کنم و بیشتر بندگی ِ خدا رو به جا بیارم؛

اما چیزی که همیشه واسه م مهم بوده و هست، اینه که دور نشم از خودم، خود ِ واقعی م،

 و یادم نره که من مـینا هستم، بنده ی کوچک ِ پروردگار ِ یکتا و توانا، که تمام ِ اعتماد و توکل و امیدم به حضرت ِ اوست.



* این پست برای مسابقه وبلاگ نویسی میهن بلاگ  "من ِ امروز، دَه سال ِ قبل"  نوشته شد.


دسته بندی: حرف دل ،

توسط مینا خوجانی | پنجشنبه 29 مرداد 1394 | ساعت 12:15 ق.ظ | نظرها ()

                               " بسم الله ِ الرّحمن ِ الرّحیم "


یادم باشه اگه یه روزی خدا بهم سعادت داد و "مـــادر" شدم، این شعر و شعرهای این چنینی رو یادم نره برای زمزمه کردن در ِ گوش ِ میوه ی دلــم :

کوچولو بچرخ، میچرخم  * دور علی میچرخم

قبله ی من همینه * امام اولینه

کوچولو بشین، میشینم * عشق علی ِ دینم

دشمنی با دشمناش *  حک شده روی سینه م

کوچولو پاشو، پامیشم * فدای مولا میشم

نوکر عاشقای ِ * حضرت زهرا میشم

کوچولو بایست، می ایستم * بدون که تنها نیستم

دست علی یارمه * خودش نگه دارمه

.....

یه دل دارم حیدریه * عاشق مولا علی ِ

من این دل و نداشتم * از تو بهشت برداشتم

خدا بهم عیدی داد * عشق مولا علی داد

علی وجود و هستیه * دشمن ظلم و پستیه

علی ندای بینواست * علی تجلی خداست

علی قرآنِ ناطقه * جدّ امام صادقه

رو دلامون نوشته * مولا علی و عشقه


دسته بندی: حرف دل ، از بهترین ها ،

توسط مینا خوجانی | شنبه 24 مرداد 1394 | ساعت 04:19 ب.ظ | نظرها ()

                                   " بسم الله ِ الرّحمن ِ الرّحیم "

         

یکی از حسرت های زندگیم اینه که کاش زودتر آیت الله بهجت رو میشناختم...؛

کاش زودتر نماز جماعتشون رو از تلویزیون میدیدم؛ همون که امام ِ جماعتی سالخورده با چهره ای نورانی نماز میخوندن و حال ِ عجیبی داشت نماز خوندنشون؛ و من اون موقع حتی اسمشون رو هم نمیدونستم!

الحق که " العبــد" بودند...؛ خوشا به  سعادتشون.


* دیدنش دیدن دارد...؛


دسته بندی: از بهترین ها ،

توسط مینا خوجانی | شنبه 24 مرداد 1394 | ساعت 03:55 ب.ظ | نظرها ()

                                        " بسم الله ِ الرّحمن ِ الرّحیم "


بیا که تُرکِ فلک خوانِ روزه غارت کرد

هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

ثواب ِ روزه و حج ِ قبول آن کس بُرد

که خاکِ میکده ی عشق را زیارت کرد

....

با اینکه تو تمام ِ این یک ماه، میدونستم که ثانیه به ثانیه ش طلاست و باید قدرش رو بدونم، با اینکه برای یک روز بیشتر بودنش هم دعا کردم، اما شب ِ آخر که شد، سحر ِ آخر که شد... دلِ آدمیزاده دیگه....

و حالا ماه ِ مهمانی ِ خدا سر اومد و من باز دارم خاطره بازی میکنم! با دعای سحر، دعاهای بعد از نماز و دعای روزهای ماه ِ رمضان، با تواشیح ِ اسماء الحسنی، با ربّنا، با پخش ِ مستقیم ِ غروب ِ حرم ِ حضرتِ امیر، با خرما و زولبیا بامیه و نون پنیر سبزی...

با شب های قدر و دعای جوشن کبیر، با امید بستن به مغفرتِ بی نهایت ِ حضرتِ باری تعالی و قسم دادنش...؛ و حالا من موندم و کاسه ای آب، برای ریختن پشتِ سر ِ ماهِ خدا...

خدا رو شکر، الحمدُللهِ ربّ العالمین، که اجازه داد امسال هم مهمونش باشیم و کیف کنیم...؛

خدایا، به حق ِ فضل و رحمتت سلامتی عطا فرما و عمری که هر روز بیشتر از دیروز، و هر ماه ِ رمضان بهتر از ماه ِ رمضانِ قبل، راه و رسم ِ بندگی کردن رو بیاموزیم؛  الهی، با اینکه عالِم ترین و بینا ترین و شنواترین هستی، سعی کردیم در این ماه و روزها و شب های عزیزش، خالصانه ترین دعاها و نجواهامون رو به درگاهت بفرستیم، چون ایمان داریم که تو قادر ترین هستی و مهربان ترین.

" ربّنا لا تُزِغ قُلوبَنا بَعدَ اذ هَدَیتَنا وَ هَب لَنا مِن لَدُنکَ الرّحمة انّکَ انتَ الوَهّاب. "


عید ِ بزرگِ فطر، روز ِ بزرگداشت ِ فطرتِ خدایی ِ انسان ِ مسمان، بر شما عزیزان مــبـارک.


دسته بندی: روز نگار ،

توسط مینا خوجانی | شنبه 27 تیر 1394 | ساعت 04:50 ب.ظ | نظرها ()

                              " بسم الله ِ الرّحمن ِ الرّحیم "

          

تو این چند ساله "ماه عسل" پای ثابتِ دم دمای افطار ِ خیلی ها شده؛ از همون سال ِ 86، به خاطر فضا، دکور، مهمون ها و اجرای متفاوتش، نگاه ِ خیلی ها رو کشوند سمت ِ شبکه سه؛ و هر سری کامل تر شد و بهتر و با اجرای هر سال پخته تر؛ سالِ 92 پیام دادم و گفتم کاش سال دیگه هم بیاین و بشکنین این سنّت ِ یک سال در میون اومدن رو... و خدا رو شکر پارسال و امسال هم عسلی شد ماهِ مون .

قصد کرده بودم در جواب ِ لاطائلاتی که بعضی ها به هم بافته بودند و نشانه گرفته بودند سمت این برنامه، یه جوابیه بنویسم؛ اما خدا خواست و ناخودآگاه، جوابیه ای نوشته نه، بلکه اجرا شد صدها برابر بزرگتر... و اون، همین طرح ِ محسنین بود که خدا رو شکر، هواخواه کم نداشت و نداره؛  فقط متعجبم که بعضی ها چطور ادعای مسلمانی دارند! و این طور راحت! در مورد ِ دیگران به قضاوت می نشینند و صحبت میکنند! شاید بهترین حرفی که میشه بهشون زد این باشه:  قبول باشه طاعاتتون...!

لازم دونستم به نوبه ی خودم، تشکر کنم از "ماه عسل"، تنها برنامه ای که برای دیدنش باید حتما جلوی تلویزیون بشینم...؛ و خدا قوت بگم به همه ی عواملش؛ "ان شاءالله" منتظر ِ ماه عسل ِ 95 خواهیم موند.

ماه ِ شما هم عسل.


دسته بندی: از بهترین ها ،

توسط مینا خوجانی | جمعه 26 تیر 1394 | ساعت 06:55 ب.ظ | نظرها ()

                              " بسم الله ِ الرّحمن ِ الرّحیم "
              

... اما معلوم نیست که این کسی را که این همه می ستاییم، کیست؟ چه می گوید؟ این مــَرد ی که ایمان ملتی را در این قرن های سخت و دشوار به خودش وقف کرده و ملت ما، سال های فراوان محبت او را به قیمت زندان ها و شکنجه ها در دل ِ خود مشتعل نگه داشته و نسل به نسل به بهای جان ِ خود به دستِ ما سپرده، و مــردی که این همه تجلیل می شود و این همه دل ها برایش می تپد و این همه عشق ها نثارش می گردد، کیست...؟

نمی دانم!!  این درد است.

چه، قبل از هر شعر، هر ستایش و هر تجلیل از عـلی علیه السلام، و حتی قبل از محبت ِ عـلـی، معرفتِ عــلی است که نیاز ِ زمانِ ما و جامعه ی ما است؛  عـلی اگر یک رهبر است، یک امام است و یک نجات بخش است، و مکتبِ او اگر روح ِ جامعه است، اگر راه ِ یک جامعه است و اگر نشان دهنده ی مقصد ِ حیات و کمالِ انسان است، در آشنایی ِ مکتب ِ او و آشنایی ِ شخصیت ِ اوست.

نهج البلاغه به اقرار ِ اغلب ِ دانشمندان و نویسندگان و ادبای حتی غیر ِ معاصر ِ شیعی ِ عرب، زیباترین متن ِ عرب است؛ سخنانی که از نظر ادبی در اوج ِ زیبایی، و از نظر فکر در عمق ِ بسیار، و از نظر اخلاق سرمشق و نمونه است؛ در آن عباراتی هست که هر خواننده ای اقرار می کند که در بشریت نظایر ِ این عبارات وجود ندارد؛ این عبارات و سخنان ِ عــلی است.

اما من معتقدم که از همه ی سخنانی که عــلی در مدتِ عمرش گفته است، جمله ای از همه رسا تر، بلیغ تر، زیبا تر، اثربخش تر و آموزنده تر وجود دارد و آن:   25 سال سکوت ِ عــلی است.

که خطاب به همه ی انسان ها است؛ انسان هایی که عــلی را می شناسند؛ 25 سال سکوت در نهایت ِ سختی و سنگینی برای یک انسان، آن هم نه یک انسان ِ گوشه گیر و راهب، یک انسان ِ فعال و اجتماعی؛ این سکوت، خود جمله ای است؛ یک سخن است.

خطاب ِ او به ماست و رسالت ِ ما نیز معلوم است:

شناختن ِ این درس ها،

خواندن ِ این سخنان،

و شنیدن ِ این سکوت ها...


قسمت هایی از کتاب ِ "علی تنهاست"، دکتر علی شریعتی.

** در این شبی که از هزار ماه بهتر است، اگر یادتان به من افتاد، التماس دعا.


دسته بندی: روز نگار ، از بهترین ها ،

توسط مینا خوجانی | پنجشنبه 18 تیر 1394 | ساعت 05:15 ب.ظ | نظرها ()

...
4
5
6
7
8
9
10
...
پیامبر ِ رحمت صلّی الله، می فرمایند:
" هر کس در کتابی یا نوشته ای، بر من صلوات بفرستد(یعنی صلوات را بنویسد)، تا نامِ من در آن کتاب هست، ملائکه برای او از درگاهِ حق، طلبِ آمرزش می کنند."
.
" الّلهمّ صَلِّ علی محمّد وَ آلِ محمّد
وَ عَجّل فَرَجَهُم "

دسته بندی ها

روز نگار
حرف دل
رد پای خاطره
تمنای وصال
حق و حقوق
از زبان حافظ
مُحرّم گونه
از بهترین ها
یه دور ِ همی ِ مَجازی

آرشیو مطالب

اردیبهشت 1396
فروردین 1396
اسفند 1395
بهمن 1395
دی 1395
آذر 1395
آبان 1395
مهر 1395
شهریور 1395
مرداد 1395
تیر 1395
خرداد 1395
اردیبهشت 1395
فروردین 1395
اسفند 1394
بهمن 1394
دی 1394
آذر 1394
آبان 1394
مهر 1394
شهریور 1394
مرداد 1394
تیر 1394
خرداد 1394
اردیبهشت 1394
فروردین 1394
اسفند 1393
بهمن 1393
دی 1393
آذر 1393
آبان 1393
مهر 1393
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
خرداد 1392
اردیبهشت 1392
فروردین 1392
اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
مهر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391

پیوندهای وب

گوشه نشین*
نشانی
برای خاطر آیه ها
بهار نارنج
آیه گرافی
سقاخانه
و ما ادراك...؟
تو فقط لیلی باش
فلسفه، حقوق و سه نقطه
من و چادرم، خاطره ها
پرنده ترین ماهی
قلم
شهر بی نامی
پاک نویس های یک مداد رنگی
روزگار وصل
هم از آفتاب
دانه سیب
پایگاه فرهنگی اجتماعی مصاف
رسن
در حیرت
اندر زِنامه
گلدان شمعدانی
اردیبهشت
تسنیم
یاران خراسانی
احسن الحال
و.. زندگی مشترک
گزارش یک زبان شناس
تسبیح
حوض خونه
این روزها...
دولتِ مَهدی عجّل الله تعالی فرجهُ الشریف
همنفس طلبه
ساعت به وقت دلتنگی
ترنم خیال
ابر و آفتاب
اَینَ بقیّة الله؟!؟!؟
سیده ...
سنجاقک
معصومانه
فوتبالیست کوچک
صندوق صبر(یادی از خورشید پشت ابر)
روشا نوری از بهشت
تو را نفس می کشم
وبلاگ شخصی احمد میری
نشر خوبی ها

آمار وب

تعداد کل مطالب:

بازدید امروز:

بازدید دیروز:

بازدید این ماه:

بازدید ماه قبل:

بازدید کلی وبلاگ:

بروز شده در


دانلود آهنگ جدید